Nowy blog!!!!!!!!!

Hej hoł czytelniku!!!!!!!!!
Dziś założyłam nowego bloga na którym będzie moja nowa książka!
A przy okazji niedługo dodam kolujny rozdział!!!!!!!

Rozdział 6

Dedyczek dla Alari Felic!  Dzięki Ci serdecznie!

Szłyśmy tak jak było zaplanowane pod brame Arga, gdzie pozostali już na nas czekali. Rain akurat układał wszystko do trzech plecaków - dwóch małych i jednego dużego. Ten duży wziął Rain i powiedział:
- Brązowy jest Gabriela, a zielony Airi.
- Świetnie - powiedziała królowa. - Możecie ruszać. Gabriel zna droge więc was poprowadzi. On będzie jechał na koniu bo inaczaje, by was oczywiście nie dogonił. A więc ruszajcie! Antra elesa ohona.
- Anoho asele artna - otarłam jednocześnie z Rainem. Aż się wzdrygnełam na myśl że moge robić coś z nim zgodnie. Gdy Gabriel wsiadł już na konia wyruszyliśmy wśród ciszy mąconej jedynie szumem wiatru i odgłosami zwierząt. W planie nie było odwiedzania żadnego miasta więdz szliśmy oddzieleni od wszystkiego murem złożonym z starych drzew Puszczy. Czekają nas jakieś trzy dni wędrówki przez Puszcze jeśli będziemy utrzymywać w miare szybkie tempo. Trwaliśmy w przyjemne dla mnie ciszy cały dzień wliczając przerwy na jedzenie ponieważ każdy miał swój zapas żywności na drogę. Dopiero przy przy przygotowaniu obozu na noc moi towarzysze stali się bardziej rozmowni. Gdy przygotowaliśmy wszystko usiedliśmy przy ognisku i Rain spytał:
Ej Gab - od kiedy z nich tacy przyjaciele że skrótów używają?! - powiedz coś o sobie bo taki tajemniczy jesteś.
- Nie Gab tylko Gabriel - no już lepiej. A wogóle od kiedy mnie to martwi?! - No skoro tak bardzo chcesz. No to dawno dawno temu za górami za lasami...
- Żył Gabriel z krasnoludkami? - podsunełam. Wszyscy zaczeli się śmiać.
- No coś takiego - odpowiedział Gabriel z uśmiechem, a uśmiech miał ładny. Czekaj dlaczego ja o tym myśle?! - Nie no, a tak na serio to zacznijmy od mojej rodziny. Mam dwie młodsze siostry które są bliźniaczkami i trzech braci, dwóch młodszych i jednego starszego. Siostry- Katrin i Izabel mają po siedem lat, bracia- Julek dwanaście, Kolin ma piętnaście, a najstarszy- Ben ma dwadzieścia. Ja mam szesnaście jakby co. Ja i Kolin zostaliśmy adoptowani ale braćmi nie jesteśmy. Mój prawdziwy ojciec był bliskim przyjacielem moich zastępczych rodziców. Gdy moja matka umarła miałem 6 lat i zaraz po tym tata oddał mnie do mojego obecnego domu obiecując że wróci. Żyliśmy sobie biednie ale spokojnie, aż nagle w moje 15 urodziny przyjerzdrza ojciec i mówi że mnie zabiera. Spytany dlaczego odparł, że wkońcu stał się zastępcą króla i ma warunki by mnie zabrać. Chcąc, nie chcąc pojechałem z nim i on powiedział mi po drodze, że uczyni mnie królewskim wysłannikiem. Król wysłał mnie do waszej królowej i tak oto się tu znalazłem. Koniec. A co z wami?
- Za górami, za lasami... - odpowiedziałam
- Mieszkała Aira między drzewami?
- Sami poeci no extra! - powiedział Rain. - Chodźcie lepiej spać.
- Ech no dobra - powiedziałam.
Gdy wstaliśmy od razu się zebraliśmy i ruszyliśmy. Dzień minął  w milczeniu jak z resztą wszystkie następne. Wieczorami rozmawialiśmy o wszystkim i niczym, rano się pakujemy i w drogę. Gabriel opowiada nam o sobie i ogólnie o ludziach, ja i Rain o nas i elfach. Pewnego wieczoru:
- Ej wy na serio wogóle nie jadacie mięsa? - spytał Gabriel po czym tak słodko poprawił grzywkę. Jeny od kiedy ją tak myślę o chłopakach?! Sama siebie zaczynam przerażać.
- Tak. Nikt z nas nie tkną mięsa. Nigdy. Kropka. - powiedział Rain.
- Wow. Współczuję. A nie mieliście na to nigdy ochoty?
- Ni... - zaczął Rain lecz mu przerwałam.
- Ja czasami tak.
- Idealna Aira miewa ochotę na mięsno?!
- Wkurzający Rain zawsze jest taki wkurzający?
- Przemądrzały Gabriel zawsze jest taki błyskotliwy?
I wszyscy zaczęliśmy się śmiać. Dobra nie zaprzeczam. Gabriel jest słodki, a Rain no to... Rain. Ale podróż z nimi to nawet jako taka przyjemność.
- To może chcesz?- spytał mnie Gabriel.
- Ja...
---------
Dam dam dam!!!
Jak myślicie??
Aira spróbuje mięsa??
Piszcie!